Gradonačelnik Dragan Đilas u Beo zoo–vrtu otkrio spomenik Vladi Iliću

Gradonačelnik Beograda Dragan Đilas otkrio je danas u Beogradskom zoološkom vrtu spomenik Vladi Iliću, nekadašnjem gradonačelniku našeg grada, koji je 12. jula 1936. godine osnovao zoo–vrt.

– Vlada Ilić je bio veliki gradonačelnik, imao je viziju i osećaj za budućnost. Zoo–vrt je projekat u kojem treba da se udružimo svi, i bivši, i sadašnji, i neki budući gradonačelnici. Vlada Ilić je napravio zoološki vrt, Vuk Bojović ga spasio i uspešno vodio u najtežim vremenima. Učiniću sve da Beo zoo–vrt, kojim Beograd može da se ponosi, bude još bolji, da ga i proširimo i spustimo na deo na kom je i pre bio. Godišnje ga poseti mnogo ljudi, a već sad nas zbog njega hvali cela Evropa – rekao je Dragan Đilas.

Otvarajući zoološki vrt na Petrovdan 1936. godine, Vlada Ilić je rekao da Beogradu ostavlja otvorenu knjigu, da iz nje uči, i da će sudbina ovog vrta zavisiti od razumevanja Beograđana. Tokom vremena je bilo građana koji to nisu razumeli, ali i dovoljno onih koji su se pobrinuli da delo Vlade Ilića ne ode u nepovrat, rekao je direktor Beo zoo vrta Vuk Bojović.

Prvi stanovnici vrta su bili lavovi, leopardi, beli i mrki medvedi, vukovi, makaki i mangabej majmuni, antilope, bivoli, zebui, mufloni, jeleni, srne, rode, ždralovi, paunovi, fazani, sove, pelikani i papagaji. Zoološki vrt je tada zauzimao prostor nešto veći od tri i po hektara, da bi, vrlo brzo, bio proširen na sedam, a zatim, izgradnjom restorana „Kalemegdanska terasa” i pripajanjem jednog dela Donjeg grada, čak na nešto više od četrnaest hektara, i na toj površini je dočekao i Drugi svetski rat. Tokom rata je dva puta bombardovan i skoro ceo životinjski fond je uništen. Zbog razaranja i drastično smanjenog broja eksponata, površina mu se posle rata svela na oko sedam hektara, koliko i danas zauzima.

Vlada Ilić je rođen 1882. u Vlasotincu, a umro 1952. godine u Beogradu. Gradonačelnik Beograda je bio od 10. januara 1935. do 13. spetembra 1939. godine. Poznati beogradski industrijalac iz tekstilne branše, dugogodišnji predsednik beogradske Industrijske komore i Centralne industrijske korporacije Jugoslavije, izuzetno sposoban za vođenje javnih poslova, iskazao se od početka svog dolaska na čelo beogradske opštine, vodeći zdravu komunalno-privrednu politiku. Izvršio je krupne reforme u gradskoj opštini u trošarinskoj politici, umanjio cenu električne struje i na taj način uticao na razvoj zanatske proizvodnje. Sredio je i finansijske prilike u opštini, što se do tada smatralo neizvodljivim, a time je podigao njen ugled i kredit. Na taj način je stvorio mogućnost za javne radove u velikim razmerama. Predano se posvetio rešavanju socijalnih problema – izgradnji radničkih stanova, zdravstvenih ustanova i dečijih prihvatilišta, škola, uklanjanju baruština, izgradnji parkova. Za njegovog mandata uvedena je tramvajska linija od Beograda do Zemuna, podignuto je Sajmište na levoj obali Save, izgrađeni su novi putevi i trgovi.